Setting up the board…

آموزش بازی دومینو

بازیکن‌ها

دو، سه یا چهار نفر می‌توانند بازی کنند. نوبت دور میز به سمت چپ می‌چرخد: قرمز، آبی، سبز، زرد.

چهار نفر می‌توانند هر کس برای خودش بازی کنند یا در دو تیم دونفره که یارها روبه‌روی هم می‌نشینند: قرمز و سبز در برابر آبی و زرد. یارها یک امتیاز مشترک دارند و هیچ‌کدام مهره‌های دیگری را نمی‌بیند.

مهره‌ها و پخش

بازی با یک دست دومینوی شش‌شش است: ۲۸ مهره، یکی برای هر جفت عدد از ۰-۰ تا ۶-۶. هفت مهره‌ای که دو نیمه‌شان یک عدد دارد، جفت‌اند.

مهره‌ها رو به پایین بُر زده می‌شوند. در بازی دونفره هر کس هفت مهره برمی‌دارد و چهارده مهره‌ی دیگر رو به پایین در انبار می‌مانند. با سه یا چهار نفر، هر کس در بازی «برداشتن» و «مضرب پنج» پنج مهره برمی‌دارد (سیزده یا هشت مهره در انبار می‌ماند) و در بازی «بسته» هفت مهره (با چهار نفر همه‌ی مهره‌ها پخش می‌شود). فقط مهره‌های خودتان را می‌بینید.

چه کسی شروع می‌کند

در دست اول، هر کس بزرگ‌ترین جفت را دارد آن را زمین می‌گذارد و بازی را شروع می‌کند: ۶-۶، یا اگر کسی آن را ندارد ۵-۵، و همین‌طور پایین‌تر. اگر هیچ جفتی پخش نشده باشد، سنگین‌ترین مهره شروع می‌کند (مهره‌ای که بیشترین خال را دارد؛ بین دو مهره با جمع برابر، آنکه نیمه‌ی بزرگ‌تری دارد، پس ۶-۳ پیش از ۵-۴).

بعد از آن، برنده‌ی هر دست، دست بعد را با هر مهره‌ای که بخواهد شروع می‌کند. وقتی دستی قفل شود و با تساوی تمام شود، شروع به نفر سمت چپ می‌رسد.

گذاشتن مهره

بازیکن‌ها به نوبت یک مهره را کنار یکی از سرهای باز ردیف می‌گذارند. نیمه‌ای که به آن سر می‌چسبانید باید همان عدد را نشان دهد؛ پس ۶-۴ کنار سری می‌نشیند که ۶ نشان می‌دهد (و ۴ باز می‌ماند) یا کنار سری که ۴ نشان می‌دهد (و ۶ باز می‌ماند).

جفت‌ها عرضی، در عرض ردیف، گذاشته می‌شوند. در بازی‌های «برداشتن» و «بسته» ردیف همیشه دقیقاً دو سر باز دارد.

وقتی نمی‌توانید بازی کنید

بازی «برداشتن» و «مضرب پنج»: اگر هیچ مهره‌ای در دستتان با سرها جور نیست، از انبار مهره بردارید، یکی‌یکی، تا مهره‌ای بیاید که جور باشد؛ آن وقت باید آن را بگذارید. در بازی دونفره دو مهره‌ی آخرِ انبار هیچ‌وقت برداشته نمی‌شود؛ با سه یا چهار نفر می‌توانید تا آخرین مهره بردارید. اگر نه چیزی برای برداشتن مانده باشد و نه چیزی برای بازی، پاس می‌دهید.

بازی «بسته»: برداشتنی در کار نیست. اگر نتوانید مهره‌ای را با یکی از سرها جور کنید، پاس می‌دهید و نفر بعد بازی می‌کند.

فقط وقتی می‌توانید مهره بردارید یا پاس بدهید که هیچ مهره‌ای در دستتان جور نباشد.

بردن یک دست

دست همان لحظه‌ای تمام می‌شود که بازیکنی آخرین مهره‌اش را بگذارد: او دومینو کرده و دست را برده است.

اگر هیچ‌کس نتواند بازی کند و هیچ‌کس اجازه‌ی برداشتن نداشته باشد، بازی قفل شده است. هر کس خال‌های باقی‌مانده در دستش را می‌شمارد و کمترین عدد دست را می‌برد؛ یارها خال‌های دو دستشان را با هم جمع می‌کنند. اگر کمترین عدد مساوی باشد، کسی امتیاز نمی‌گیرد.

امتیاز در بازی‌های «برداشتن» و «بسته»

برنده‌ی دست، خال‌های باقی‌مانده در دست همه‌ی بازیکن‌های دیگر را امتیاز می‌گیرد. یارها خال‌های دست دو حریفشان را امتیاز می‌گیرند. دستِ قفل‌شده هم همین‌طور حساب می‌شود.

امتیاز در «مضرب پنج»

بعد از گذاشتن هر مهره، عددهای سرهای باز را جمع کنید. اگر جمع مضربی از پنج باشد، بازیکنی که مهره را گذاشته همان لحظه آن را امتیاز می‌گیرد: ۵، ۱۰، ۱۵ و همین‌طور بالاتر. جفتی که عرضی سرِ ردیف است هر دو نیمه‌اش حساب می‌شود؛ پس ۵-۵ در یک سر و ۰ در سر دیگر می‌شود ده. اولین مهره خال‌های خودش را حساب می‌کند؛ پس شروع با ۶-۴ یا ۵-۵ ده امتیاز دارد.

اولین جفتی که گذاشته شود اسپینر است. وقتی کنار هر دو ضلع بلندش مهره گذاشته شد، دو ضلع کوتاهش هم باز می‌شود و ردیف می‌تواند از چهار طرف رشد کند. از آن به بعد خودِ اسپینر دیگر حساب نمی‌شود؛ مهره‌هایی که از آن بیرون رفته‌اند حساب می‌شوند.

در پایان دست، برنده خال‌های باقی‌مانده در دست‌های دیگر را هم (با یار، دست‌های حریف‌ها را) امتیاز می‌گیرد، گرد‌شده به نزدیک‌ترین مضرب پنج (۱۲ می‌شود ۱۰ و ۱۳ می‌شود ۱۵). بازیکن یا تیمی که وسط دست به امتیاز هدف برسد، همان لحظه برنده است.

بازی تا امتیاز هدف

دست‌ها پشت سر هم بازی می‌شوند تا یک بازیکن یا یک تیم به امتیاز هدف برسد: ۵۰، ۱۰۰ یا ۱۵۰ امتیاز، که موقع شروع بازی انتخاب می‌شود. می‌توانید فقط یک دست هم بازی کنید که در آن بیشترین امتیاز برنده است.

بازی‌های تخته‌ای دیگر