Setting up the board…

آموزش بازی گو

صفحه و سنگ‌ها

گو روی نقطه‌هایی بازی می‌شود که خط‌ها همدیگر را قطع می‌کنند، نه داخل خانه‌ها. صفحه‌ی کامل از هر طرف ۱۹ خط دارد؛ صفحه‌های ۱۳ در ۱۳ و ۹ در ۹ سریع‌ترند و بازی روی آن‌ها همان است، و ۹ در ۹ بهترین جا برای شروع است. صفحه در آغاز خالی است.

اول سیاه بازی می‌کند و بعد بازیکن‌ها به نوبت یک سنگ به رنگ خودشان روی هر نقطه‌ی خالی‌ای که بخواهند می‌گذارند. سنگ‌ها وقتی گذاشته شدند دیگر جابه‌جا نمی‌شوند و فقط وقتی از صفحه بیرون می‌روند که گرفته شوند.

آزادی‌ها و گرفتن

سنگ‌های هم‌رنگی که روی نقطه‌های کنار هم در امتداد خط‌ها (نه مورب) باشند، یک زنجیر می‌سازند. نقطه‌های خالیِ کنار یک زنجیر، آزادی‌های آن هستند.

وقتی آخرین آزادیِ یکی از زنجیرهای حریف را بگیرید، کل آن زنجیر گرفته می‌شود و به درِ کاسه‌ی شما می‌رود. زنجیری که فقط یک آزادی برایش مانده «آتاری» است: اگر صاحبش کاری نکند، گرفته می‌شود.

نمی‌توانید سنگی را جایی بگذارید که هیچ آزادی نداشته باشد، مگر اینکه آن سنگ چیزی بگیرد و به این ترتیب برای خودش آزادی باز کند. خودکشی مجاز نیست.

کو

گاهی سنگی یک سنگ تنها را می‌گیرد و خودش هم بلافاصله می‌تواند به همان شکل گرفته شود، و این می‌تواند بی‌پایان تکرار شود. برای جلوگیری از آن، هیچ حرکتی نباید وضعیتی را برگرداند که صفحه قبلاً داشته است (سوپرکوی وضعیتی). در عمل یعنی وقتی سنگتان در یک کو گرفته شد، باید اول جای دیگری بازی کنید، اغلب تهدیدی که حریف مجبور است جوابش را بدهد، و بعد می‌توانید سنگ را پس بگیرید.

پاس و پایان بازی

وقتی فکر می‌کنید دیگر حرکتی نمانده که ارزش بازی داشته باشد، «پاس» را بزنید. وقتی هر دو بازیکن پشت سر هم پاس بدهند، بازی متوقف می‌شود و شمارش شروع می‌شود.

سنگ‌هایی که نمی‌توانند از گرفته شدن فرار کنند، مرده‌اند. بازی سنگ‌هایی را که به نظرش مرده‌اند علامت می‌زند؛ این سنگ‌ها کم‌رنگ می‌شوند و روی نقطه‌هایی که هر طرف محاصره کرده، مربع کوچکی به رنگ همان طرف می‌نشیند. روی یک زنجیر بزنید تا آن را مرده یا زنده علامت بزنید، بعد «تأیید شمارش» را بزنید. وقتی هر دو بازیکن یک علامت‌گذاری یکسان را تأیید کنند، بازی شمرده می‌شود. اگر موافق نیستید، «ادامه‌ی بازی» را بزنید: بازی با نوبت حریف ادامه پیدا می‌کند و خود صفحه تکلیف را روشن می‌کند.

اگر با دوستی بازی می‌کنید که روی گوشی خودش است، او هم روی گوشی خودش تأیید می‌کند.

شمارش

اینجا شمارش بر اساس مساحت است، همان‌طور که در قوانین چینی: بعد از برداشتن سنگ‌های مرده، هر بازیکن برای سنگ‌هایش روی صفحه و برای نقطه‌های خالی‌ای که فقط سنگ‌های او دورشان را گرفته‌اند امتیاز می‌گیرد. نقطه‌هایی که به هر دو رنگ راه دارند مال هیچ‌کس نیستند.

سفید چون دوم بازی می‌کند ۷٫۵ امتیاز کومی می‌گیرد، پس بازی مساوی نمی‌شود. در بازی با هندیکپ، اول سنگ‌های سیاه روی نقطه‌های ستاره گذاشته می‌شوند، سفید اول حرکت می‌کند و کومی نیم امتیاز است.

سنگ‌هایی که می‌گیرید در درِ کاسه‌تان نشان داده می‌شوند، اما در شمارش مساحت به امتیازتان اضافه نمی‌شوند: آنچه حساب می‌شود، چیزی است که در پایان روی صفحه مانده است.

کامپیوتر

کامپیوتر با جست‌وجوی درختی مونت‌کارلو بازی می‌کند: از وضعیت فعلی هزاران بازی سریع را تا آخر پیش می‌برد و دنبال حرکت‌هایی می‌رود که در آن‌ها بیشتر می‌برد. سطح آسان لحظه‌ای فکر می‌کند و اغلب حرکتی را انتخاب می‌کند که بهترین نیست؛ سطح سخت حدود یک ثانیه و نیم فکر می‌کند و روی صفحه‌ی ۹ در ۹ از پس بیشتر بازیکن‌های غیرحرفه‌ای برمی‌آید. روی ۱۳ در ۱۳ و ۱۹ در ۱۹ کمی بیشتر فکر می‌کند اما ضعیف‌تر است، همان‌طور که چنین برنامه‌هایی روی صفحه‌های بزرگ هستند: در درگیری‌های نزدیک خوب می‌جنگد و کل صفحه را کمتر می‌بیند.

چند نکته که بازیکن‌های خوب می‌دانند

محاصره‌ی گوشه‌ها از همه آسان‌تر است، بعد کناره‌ها و بعد وسط: از گوشه‌ها شروع کنید. یک گروه برای اینکه برای همیشه زنده بماند به دو چشم جدا نیاز دارد، یعنی نقطه‌های خالیِ درونش که حریف نمی‌تواند پرشان کند. سنگ‌هایتان را به هم وصل نگه دارید، سنگ‌های حریف را از هم جدا کنید، و وقتی حرکت بزرگ‌تری منتظر است دنبال قلمرو کوچک نروید.

بازی‌های تخته‌ای دیگر