Setting up the board…

آموزش بازی پچیسی

صفحه

صفحه صلیبی است با چهار بازو دور یک مربع بزرگ در وسط، به نام چارکونی. هر بازو سه ستونِ هشت‌خانه‌ای دارد. هر بازیکن یک بازوی مخصوص خودش و چهار مهره دارد که همه در چارکونی شروع می‌کنند.

مهره از ستون وسطِ بازوی خودش پایین می‌رود، بعد خلاف جهت عقربه‌های ساعت تمام ستون‌های بیرونیِ صفحه را دور می‌زند و از ستون وسطِ بازوی خودش بالا می‌آید و به چارکونی برمی‌گردد: ۸۴ قدم. اولین طرفی که همه‌ی مهره‌هایش به چارکونی برگردند برنده است.

انداختن صدف‌ها

«بیندازید» را بزنید تا شش صدف کاوری انداخته شود، و آن‌هایی را بشمارید که دهانه‌شان رو به بالا افتاده، یعنی طرف شکاف‌دارشان پیداست. دو تا پنج دهانه‌ی رو به بالا، به همان تعداد خانه حرکت می‌دهد. شش دهانه‌ی رو به بالا ۶ است، یکی ۱۰، و هیچ ۲۵، همان عددی که اسم بازی از آن آمده.

۲۵، ۱۰ یا ۶ جایزه است: بعد از اینکه با آن حرکت کردید، دوباره می‌اندازید.

بیرون آوردن مهره

فقط جایزه مهره را از چارکونی بیرون می‌آورد. مهره به اندازه‌ی عددِ آمده از ستون وسطش پایین می‌رود و در مسیرش ادامه می‌دهد: ۲۵ آن را یک‌راست به قلعه‌ی انتهای بازوی بعدی می‌برد. تا وقتی جایزه نیاورده‌اید، اگر هیچ مهره‌ای بیرون نباشد، انداختن هدر می‌رود.

حرکت

هر انداختن یک مهره را حرکت می‌دهد، به اندازه‌ی کل عدد: مهره‌ی روی صفحه را انتخاب کنید. مهره‌های خودتان می‌توانند با هم در یک خانه باشند و مهره‌هایی که با هم ایستاده‌اند یکی‌یکی حرکت می‌کنند. اگر هیچ مهره‌ای نتواند از این عدد استفاده کند، هدر می‌رود (جایزه باز هم انداختن بعدی را به شما می‌دهد).

زدن

اگر حرکتتان را روی خانه‌ای تمام کنید که مهره‌های طرف مقابل در آن‌اند، همه‌شان به چارکونی برمی‌گردند تا دوباره با جایزه بیرون بیایند. زدن یک بار دیگر انداختن به شما می‌دهد. ستون وسطِ خودتان فقط مال شماست، پس آنجا کسی زده نمی‌شود.

قلعه‌ها

دوازده خانه‌ای که رویشان ضربدر گلدوزی شده قلعه‌اند: در هر بازو انتهای ستون وسط، و خانه‌ی چهارم از انتهای هر ستون بیرونی. مهره‌ای که روی قلعه است زده نمی‌شود و هیچ‌کس نمی‌تواند روی قلعه‌ای که در دست طرف مقابل است بایستد: راهش را می‌بندد، هرچند می‌تواند از آن رد شود.

رسیدن به چارکونی

مهره بعد از دور زدن، در انتهای بازوی خودش می‌پیچد و از ستون وسط بالا می‌رود و وارد چارکونی می‌شود. برای ورود عدد دقیق لازم دارد: مهره‌ای که سه خانه با چارکونی فاصله دارد با ۳ وارد می‌شود، نه با ۴. هیچ انداختنی ۱ نمی‌آورد، پس مهره نمی‌تواند روی آخرین خانه‌ی پیش از چارکونی بایستد، چون از آنجا هیچ‌وقت نمی‌توانست وارد شود.

یارها

چهار بازیکن در دو تیم دونفره با یارِ روبه‌رو بازی می‌کنند، همان‌طور که پچیسی همیشه بازی شده: قرمز و سبز در برابر زرد و سیاه. یارها هیچ‌وقت همدیگر را نمی‌زنند و می‌توانند با هم در یک قلعه باشند. وقتی هر چهار مهره‌تان رسید، انداختن‌هایتان مهره‌های یارتان را حرکت می‌دهد، و تیم وقتی می‌برد که هر هشت مهره رسیده باشند. می‌توانید به‌جای آن در گزینه‌های «بازی جدید» «هر کس برای خودش» را انتخاب کنید.

با دو بازیکن، هر کس می‌تواند یک دسته مهره بازی کند، یا دو دسته که یار هم‌اند (قرمز و سبز در برابر زرد و سیاه).

از کجا آمده است

پچیسی، که اغلب بازی ملی هند خوانده می‌شود، قرن‌هاست روی پارچه‌های گلدوزی‌شده و با صدف کاوری بازی می‌شود؛ اسمش از واژه‌ی هندیِ بیست‌وپنج می‌آید، بزرگ‌ترین عدد این بازی. می‌گویند اکبر، امپراتور گورکانی، آن را در حیاط‌هایی با خانه‌های قرمز و سفید بازی می‌کرد که مهره‌هایش آدم‌ها بودند. منچ از آن آمده است.

بازی‌های تخته‌ای دیگر