Setting up the board…

آموزش بازی مار و پله

صفحه

صد خانه که رفت‌وبرگشتی شماره خورده‌اند: ۱ پایین سمت چپ، در طول ردیف پایین تا ۱۰، بعد یک ردیف بالاتر و در جهت مخالف تا ۲۰، و همین‌طور تا ۱۰۰ در بالای صفحه. پله‌ها رو به بالای صفحه می‌روند و مارها رو به پایین.

هر کس یک مهره دارد که بیرون صفحه، کنار خانه‌ی ۱، منتظر است. اولین مهره‌ای که به خانه‌ی ۱۰۰ برسد برنده است.

نوبت شما

«تاس بریزید» را بزنید؛ مهره‌تان خودش حرکت می‌کند و خانه‌ها را از جایی که ایستاده جلو می‌شمارد. موقع ورود به صفحه، خانه‌ی ۱ قدم اول است، پس تاس ۴ شما را روی خانه‌ی ۴ می‌گذارد. مهره‌ها می‌توانند با هم در یک خانه باشند و هیچ‌کس هیچ‌وقت از صفحه بیرون انداخته نمی‌شود.

انتخابی در کار نیست: مسابقه‌ای است فقط با شانس، و همین آن را برای هر سنی منصفانه می‌کند.

پله‌ها و مارها

اگر پای یک پله بایستید، از آن تا بالا می‌روید. اگر روی سر مار بایستید، تا نوک دمش پایین می‌لغزید. رد شدن از روی هیچ‌کدام کاری نمی‌کند: فقط خانه‌ای که در آن می‌ایستید حساب است.

رسیدن به ۱۰۰

برای رسیدن به ۱۰۰ عدد دقیق لازم است. اگر بیشتر بیاورید، تا ۱۰۰ می‌شمارید و باقی‌اش را برمی‌گردید: از ۹۷، تاس ۵ شما را به ۹۸ می‌برد. حواستان باشد، چون در خانه‌های درست زیر ۱۰۰ مارها منتظرند.

در گزینه‌های «بازی جدید» می‌توانید انتخاب کنید که به‌جای آن منتظر عدد دقیق بمانید و وقتی تاس زیادی بزرگ است سر جایتان بمانید، یا اینکه هر تاسی که به ۱۰۰ برسد بازی را تمام کند.

گزینه‌ها

شروع فقط با ۶: مهره فقط وقتی ۶ بیاید وارد صفحه می‌شود، روی خانه‌ی ۱، و دوباره تاس می‌اندازد. تاس دوباره با ۶: با هر ۶ یک بار دیگر تاس می‌اندازید. ادامه برای رتبه‌ها: بعد از برنده، بقیه برای رتبه‌ی دوم، سوم و بعدی ادامه می‌دهند.

از کجا آمده است

مار و پله از هند آمده، جایی که قرن‌ها با نام موکشا پاتام یا گیان چوپار بازی می‌شد، بازی‌ای درباره‌ی سفر روح: پله‌ها فضیلت‌ها بودند و مارها رذیلت‌ها. در دهه‌ی ۱۸۹۰ به انگلستانِ دوره‌ی ویکتوریا رسید، و این صفحه به حال‌وهوای همان صفحه‌های قدیمیِ هندی و انگلیسی چاپ شده است.

بازی‌های تخته‌ای دیگر